Dziedziczenie po mężu bez dzieci: Kto i ile odziedziczy?

Śmierć bliskiej osoby to zawsze trudny moment, a dodatkowe obciążenie związane z kwestiami prawnymi może być przytłaczające. W sytuacji, gdy małżeństwo było bezdzietne, zasady dziedziczenia po zmarłym mężu mogą wydawać się skomplikowane. Ten artykuł ma na celu wyjaśnić, kto i w jakiej kolejności dziedziczy majątek w takiej sytuacji, pomagając zrozumieć kluczowe aspekty prawne.

Kto dziedziczy po mężu, który nie miał dzieci? Wyjaśniamy zasady dziedziczenia ustawowego

Kiedy tracimy bliską osobę, a zwłaszcza męża, pojawia się wiele pytań dotyczących przyszłości i podziału majątku. W sytuacji, gdy małżeństwo było bezdzietne, zasady dziedziczenia ustawowego mogą być dla wielu niejasne. Chociaż intuicja podpowiada, że wszystko powinno przypaść żonie, polskie prawo w takich okolicznościach przewiduje udział w spadku również dla innych członków rodziny zmarłego. Zrozumienie tych zasad jest kluczowe, aby uniknąć przyszłych sporów i zapewnić sobie spokój w tym trudnym okresie. W dalszej części artykułu szczegółowo omówimy, jak Kodeks cywilny reguluje podział spadku po mężu, który nie pozostawił po sobie dzieci.

Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, w pierwszej kolejności do dziedziczenia ustawowego powołani są najbliżsi krewni zmarłego. W przypadku braku zstępnych, czyli dzieci, wnuków czy prawnuków, krąg spadkobierców obejmuje małżonka oraz rodziców zmarłego. Jest to podstawowy scenariusz, który dotyczy wielu bezdzietnych małżeństw. Ważne jest, aby pamiętać, że te zasady obowiązują tylko wtedy, gdy zmarły nie pozostawił testamentu. Jeśli jednak ostatnia wola istniała, to ona będzie decydować o podziale majątku, choć i tu istnieją pewne ograniczenia.

Połowa dla żony, reszta dla teściów: jak Kodeks cywilny dzieli spadek?

W sytuacji, gdy zmarły mąż nie pozostawił testamentu i nie miał dzieci, jego majątek w pierwszej kolejności dzielony jest pomiędzy jego żonę oraz jego rodziców. Kluczowe jest tutaj ustalenie konkretnych udziałów. Żona, jako najbliższa osoba, dziedziczy połowę (1/2) całej masy spadkowej. Pozostała część, czyli druga połowa spadku, przypada rodzicom zmarłego. Każde z rodziców dziedziczy w równych częściach, co oznacza, że otrzymują oni po jednej czwartej (1/4) spadku.

Rola rodziców męża w dziedziczeniu: kiedy i jaki udział im przysługuje?

Rodzice zmarłego odgrywają istotną rolę w procesie dziedziczenia ustawowego, gdy ich syn nie pozostawił potomstwa. Jak wspomniano, w przypadku braku testamentu, dziedziczą oni spadek obok żony. Ich udział wynosi po 1/4 masy spadkowej dla każdego z żyjących rodziców. Obecność żyjących rodziców zmarłego męża wyklucza dziedziczenie przez jego rodzeństwo. Dopiero w sytuacji, gdy rodzice nie żyją lub zostali uznani za niegodnych dziedziczenia, prawo do spadku przechodzi na dalszych krewnych, w tym rodzeństwo.

A co, jeśli jedno z teściów nie żyje? Kto wchodzi do gry o spadek w ich miejsce?

Życie bywa nieprzewidywalne i często zdarza się, że jedno z rodziców zmarłego męża nie dożyło momentu otwarcia spadku. W takiej sytuacji polskie prawo przewiduje mechanizm zastępowania. Udział spadkowy, który przypadałby zmarłemu rodzicowi, nie przepada, lecz przechodzi na jego zstępnych. W kontekście dziedziczenia po mężu, oznacza to, że ten udział przypada rodzeństwu zmarłego męża. Dzielą się oni tym udziałem w równych częściach. W praktyce wygląda to następująco: żona nadal dziedziczy 1/2 spadku, żyjący rodzic otrzymuje 1/4 spadku, a pozostała 1/4 jest dzielona pomiędzy rodzeństwo zmarłego męża.

Warto podkreślić, że jeśli oboje rodzice zmarłego męża nie żyją, a posiadał on rodzeństwo, to właśnie rodzeństwo dziedziczy całą część spadku, która by im przypadła, czyli w tym przypadku 1/2 spadku. Żona nadal zachowuje swój udział w wysokości 1/2 spadku.

Zasady te jasno pokazują, że nawet w przypadku braku dzieci, majątek zmarłego nie trafia automatycznie w całości do żony. Ważne jest, aby być świadomym tych mechanizmów prawnych.

Warto pamiętać, że te zasady dotyczą dziedziczenia ustawowego. Jeśli zmarły mąż pozostawił testament, to jego zapisy będą miały pierwszeństwo, o czym więcej powiemy w dalszej części artykułu.

Majątek wspólny a spadek: dlaczego to nie to samo i co faktycznie podlega dziedziczeniu?

Jednym z najczęstszych nieporozumień w sprawach spadkowych jest mylenie majątku wspólnego małżonków z masą spadkową. Choć oba pojęcia dotyczą wspólnego dorobku życia, ich charakter prawny i sposób podziału po śmierci jednego z małżonków są zupełnie inne. Zrozumienie tej różnicy jest absolutnie kluczowe dla prawidłowego ustalenia, co faktycznie podlega dziedziczeniu i jakie prawa przysługują żyjącemu małżonkowi.

Jak odróżnić majątek osobisty męża od majątku wspólnego małżonków?

Podstawowa zasada mówi, że majątek wspólny małżonków powstaje w momencie zawarcia związku małżeńskiego i obejmuje przedmioty nabyte przez oboje małżonków lub przez jednego z nich w trakcie trwania małżeństwa. Są to na przykład dochody z pracy, zarobki, ale także przedmioty nabyte w zamian za te dochody, jak mieszkanie kupione na kredyt czy samochód. Z kolei majątek osobisty to wszystko to, co każdy z małżonków posiadał przed zawarciem małżeństwa, a także to, co nabył w drodze dziedziczenia, darowizny lub w wyniku sprzedaży własnego majątku osobistego w trakcie trwania małżeństwa. Po śmierci męża, wspólność majątkowa między małżonkami ustaje z mocy prawa. To, co do tej pory stanowiło majątek wspólny, podlega podziałowi.

Najpierw podział, potem dziedziczenie: jak obliczyć masę spadkową krok po kroku?

Proces ustalania masy spadkowej po śmierci męża, który pozostawał we wspólności majątkowej z żoną, przebiega dwuetapowo. Najpierw następuje podział majątku wspólnego. Żonie z mocy prawa przysługuje połowa tego majątku. Ta część nie jest częścią spadku i żona zachowuje ją niezależnie od tego, kto dziedziczy po mężu. Dopiero druga połowa majątku wspólnego, która należała do zmarłego męża, wraz z jego majątkiem osobistym, tworzy masę spadkową. Ta właśnie masa spadkowa podlega następnie podziałowi między spadkobierców zgodnie z zasadami dziedziczenia ustawowego lub testamentowego. Wyobraźmy sobie sytuację: małżeństwo miało wspólne mieszkanie warte 1 milion złotych i oszczędności na koncie w wysokości 200 tysięcy złotych. Po śmierci męża, najpierw żonie przypada jej połowa z tych aktywów, czyli 500 tysięcy za mieszkanie i 100 tysięcy z oszczędności. Pozostałe 500 tysięcy za mieszkanie i 100 tysięcy z oszczędności (łącznie 600 tysięcy złotych) stanowi masę spadkową, która będzie dzielona między żonę i innych spadkobierców ustawowych lub testamentowych.

Mieszkanie kupione na kredyt we dwoje: kto je dziedziczy i co ze spłatą?

Kwestia mieszkania kupionego na kredyt przez małżonków wymaga szczególnej uwagi. Po śmierci jednego z małżonków, jak już wspomnieliśmy, następuje podział majątku wspólnego. Połowa wartości nieruchomości (i proporcjonalnie połowa zobowiązania kredytowego) przypada żyjącej żonie, a druga połowa wchodzi do masy spadkowej po zmarłym mężu. Spadkobiercy, którzy dziedziczą tę drugą połowę, dziedziczą również proporcjonalnie przypadające na nią długi, w tym raty kredytu hipotecznego. Oznacza to, że żona, dziedzicząc część majątku, dziedziczy również część długów. Długi te stają się częścią spadku, a spadkobiercy odpowiadają za nie solidarnie, chyba że zdecydują się na odrzucenie spadku lub przyjęcie go z dobrodziejstwem inwentarza. Bank zazwyczaj wymaga od spadkobierców przejęcia odpowiedzialności za kredyt, co może wiązać się z koniecznością ustanowienia nowego zabezpieczenia lub zmiany warunków kredytowania. Warto w takiej sytuacji skonsultować się z bankiem oraz doradcą prawnym.

Testament ma pierwszeństwo! Jak ostatnia wola męża zmienia wszystko?

Choć przepisy Kodeksu cywilnego jasno określają zasady dziedziczenia ustawowego, czyli podziału majątku, gdy zmarły nie pozostawił testamentu, to właśnie ostatnia wola zmarłego ma w polskim prawie nadrzędną moc. Testament jest dokumentem, który pozwala osobie sporządzającej go na swobodne dysponowanie swoim majątkiem na wypadek śmierci. Oznacza to, że zapisy testamentowe mogą całkowicie zmienić kolejność dziedziczenia, a nawet wskazać osoby, które w normalnych okolicznościach nie miałyby prawa do spadku. Jednak nawet w przypadku testamentu istnieją pewne granice, które mają na celu ochronę najbliższych członków rodziny.

Pełna swoboda czy ograniczenia? Co mąż może zapisać w testamencie?

Mąż, sporządzając testament, ma znaczną swobodę w decydowaniu o tym, kto odziedziczy jego majątek. Może powołać do spadku dowolne osoby członków rodziny, przyjaciół, organizacje charytatywne, a nawet instytucje. Może też zdecydować o podziale swojego majątku w dowolnych proporcjach, na przykład przekazać całą swoją część majątku wspólnemu dziecku (jeśli takie by istniało), czy też określonemu członkowi rodziny. Może również zapisać konkretne przedmioty majątkowe konkretnym osobom, np. samochód czy dzieło sztuki. Jednakże, ta swoboda nie jest absolutna. Prawo chroni pewne grupy osób przed całkowitym pozbawieniem ich majątku, wprowadzając instytucję zachowku.

Czy testament może pozbawić żonę spadku? Instytucja zachowku dla małżonka

Chociaż testament może zmienić zasady dziedziczenia ustawowego, nie może on całkowicie pozbawić żony prawa do pewnej części majątku, jeśli przysługuje jej prawo do zachowku. Zachowek to instytucja prawna, która ma na celu ochronę najbliższych członków rodziny przed całkowitym pominięciem w testamencie. W przypadku bezdzietnego małżeństwa, żona, która byłaby powołana do spadku z ustawy (czyli w sytuacji braku testamentu), ma prawo do zachowku, nawet jeśli mąż w testamencie powołał do spadku inne osoby. Wysokość zachowku to zazwyczaj dwie trzecie wartości udziału, który przypadałby żonie przy dziedziczeniu ustawowym. Aby dochodzić zachowku, żona musi złożyć odpowiedni wniosek do spadkobierców testamentowych lub wnieść sprawę do sądu. Jest to jednak środek ostateczny, gdy inne próby polubownego załatwienia sprawy zawiodą.

Zachowek dla teściów: kiedy rodzice męża mogą się go domagać mimo testamentu na rzecz żony?

Podobnie jak żona, również rodzice zmarłego męża, jeśli byliby uprawnieni do dziedziczenia ustawowego (czyli w sytuacji braku dzieci i testamentu), mogą domagać się zachowku, nawet jeśli zostali pominięci w testamencie na rzecz żony. Zasady dotyczące zachowku dla rodziców są analogiczne do tych dotyczących małżonka. Oznacza to, że jeśli rodzice zmarłego męża byliby powołani do spadku z ustawy, a testament ich pomija, mogą oni domagać się od spadkobierców testamentowych (w tym przypadku od żony) zapłaty sumy pieniężnej odpowiadającej połowie wartości ich udziału spadkowego, który by im przypadał przy dziedziczeniu ustawowym. Jest to więc dodatkowe zabezpieczenie prawne dla najbliższej rodziny, nawet w obliczu testamentu.

Rodzeństwo męża wkracza do gry: kiedy szwagier lub szwagierka mają prawo do spadku?

Choć głównymi beneficjentami dziedziczenia ustawowego po bezdzietnym mężu są zazwyczaj żona i jego rodzice, polskie prawo przewiduje również sytuacje, w których do spadku mogą zostać powołani jego bracia i siostry. Dzieje się tak w określonych okolicznościach, gdy brak jest bliższych krewnych lub gdy ci bliżsi krewni nie mogą lub nie chcą dziedziczyć. Zrozumienie tych zasad pozwala na pełne obrazowanie sytuacji prawnej i potencjalnych spadkobierców.

Jak dzieli się spadek, gdy nie żyją oboje rodzice męża, ale miał on rodzeństwo?

Jeśli zmarły mąż nie pozostawił testamentu, nie miał dzieci, a także oboje jego rodzice nie żyją, wówczas do dziedziczenia ustawowego powołane jest jego rodzeństwo. W takiej sytuacji żona nadal dziedziczy połowę (1/2) spadku, zgodnie ze swoją uprzywilejowaną pozycją jako małżonka. Pozostała część spadku, czyli druga połowa (1/2), przypada rodzeństwu zmarłego męża. Dzieli się ona między braci i siostry w równych częściach. Na przykład, jeśli zmarły mąż miał dwoje rodzeństwa, każde z nich otrzyma po 1/4 spadku (łącznie 1/2), a żona otrzyma 1/2 spadku.

Co się dzieje, gdy brat lub siostra męża również nie żyją? Rola ich dzieci w dziedziczeniu

Prawo przewiduje również scenariusz, w którym rodzeństwo zmarłego męża nie dożyło momentu otwarcia spadku. W takiej sytuacji wchodzi w życie zasada reprezentacji. Oznacza to, że udział spadkowy, który przypadałby zmarłemu bratu lub siostrze, przechodzi na ich zstępnych, czyli dzieci. Jeśli zmarły brat lub siostra mieli dzieci, to właśnie one dziedziczą spadek w ich miejsce, w równych częściach. Jeśli zmarły brat lub siostra nie mieli dzieci, ale mieli wnuki, to wnuki dziedziczą spadek po swoich rodzicach (czyli rodzeństwie zmarłego męża). W ten sposób prawo stara się zapewnić dziedziczenie jak najbliższym krewnym zmarłego, nawet jeśli nie są oni bezpośrednio powiązani z nim pokrewieństwem pierwszego stopnia.

Jest to ważne rozszerzenie kręgu spadkobierców, które pokazuje, jak szczegółowo Kodeks cywilny reguluje kwestię podziału majątku w różnych, nawet nietypowych, konfiguracjach rodzinnych.

Kiedy żona dziedziczy wszystko? Jedyna sytuacja, w której cały spadek trafia do wdowy

Chociaż w większości przypadków bezdzietnego dziedziczenia po mężu, spadek jest dzielony między żonę a innych członków rodziny, istnieje jedna, specyficzna sytuacja, w której cały majątek zmarłego przypada wyłącznie jego małżonce. Jest to scenariusz, który choć rzadki, jest w pełni zgodny z prawem i wynika z braku innych, bliższych krewnych powołanych do spadku ustawowego.

Jakie warunki muszą być spełnione, aby wyłączyć z dziedziczenia teściów i rodzeństwo męża?

Aby żona odziedziczyła cały spadek po mężu w drodze dziedziczenia ustawowego, muszą zostać spełnione następujące, ściśle określone warunki:

• Brak dzieci i zstępnych: Zmarły mąż nie może mieć żadnych dzieci, wnuków ani prawnuków.
• Brak żyjących rodziców: Oboje rodzice zmarłego męża muszą nie żyć w momencie otwarcia spadku.
• Brak rodzeństwa i zstępnych rodzeństwa: Zmarły mąż nie może mieć żadnego rodzeństwa (braci ani sióstr). Co więcej, jeśli jego rodzeństwo nie żyje, jego dzieci (czyli siostrzeńcy i bratankowie zmarłego) również nie mogą dziedziczyć. Oznacza to, że nie może być również żyjących zstępnych rodzeństwa.

Spełnienie wszystkich tych warunków jednocześnie oznacza, że z punktu widzenia dziedziczenia ustawowego, nie ma już nikogo bliższego zmarłemu, kto miałby prawo do spadku poza jego małżonką. Wówczas cała masa spadkowa, po odliczeniu ewentualnej części majątku wspólnego należącej do żony, przypada jej w całości.

Cały spadek dla żony: czy odrzucenie spadku przez pozostałych członków rodziny to dobre rozwiązanie?

Czasami zdarza się, że potencjalni spadkobiercy ustawowi, którzy mieliby prawo do części spadku (np. rodzeństwo zmarłego męża), decydują się na jego odrzucenie. Może to wynikać z różnych powodów na przykład, gdy spadek obciążony jest znacznymi długami, lub gdy spadkobiercy nie chcą wchodzić w skomplikowane relacje rodzinne związane z podziałem majątku. Jeśli wszyscy potencjalni spadkobiercy ustawowi (rodzice, rodzeństwo i ich zstępni) odrzucą spadek, a zmarły nie pozostawił testamentu, to cały spadek przypadnie żyjącej żonie. Jest to rozwiązanie, które może być korzystne dla żony, ponieważ w ten sposób przejmuje ona cały majątek bez konieczności dzielenia się nim. Należy jednak pamiętać, że odrzucenie spadku jest decyzją ostateczną i wiąże się z tym, że spadkobierca traci wszelkie prawa do dziedziczenia, ale także zwalnia się z odpowiedzialności za długi. Warto dokładnie rozważyć wszystkie za i przeciw przed podjęciem takiej decyzji, najlepiej konsultując się z prawnikiem.

Spadek to nie tylko aktywa, ale i długi: jak zabezpieczyć się przed odpowiedzialnością za zobowiązania męża?

Dziedziczenie to nie tylko przejmowanie aktywów, czyli majątku, ale również zobowiązań, czyli długów. Jest to niezwykle ważny aspekt, o którym wiele osób zapomina lub bagatelizuje, co może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych. Po śmierci męża, jego długi, podobnie jak jego majątek, stają się częścią masy spadkowej. Jako spadkobierca, musisz podjąć świadomą decyzję dotyczącą sposobu przyjęcia spadku, aby chronić swoje własne finanse.

Przyjęcie spadku wprost czy z dobrodziejstwem inwentarza: kluczowa decyzja

Polskie prawo przewiduje dwie główne możliwości przyjęcia spadku: przyjęcie wprost i przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza. Przyjęcie spadku wprost oznacza, że spadkobierca przejmuje zarówno aktywa, jak i wszystkie długi zmarłego bez żadnych ograniczeń. Odpowiada za nie całym swoim obecnym i przyszłym majątkiem. Z kolei przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza ogranicza odpowiedzialność spadkobiercy za długi do wartości odziedziczonego majątku. Oznacza to, że jeśli długi przewyższają wartość aktywów, spadkobierca nie musi spłacać różnicy ze swoich własnych środków. Ta opcja jest zazwyczaj znacznie bezpieczniejsza, szczególnie gdy istnieje podejrzenie, że zmarły mąż mógł mieć znaczne zadłużenie. Zgodnie z danymi Poradnika Przedsiębiorcy, brak złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku w terminie sześciu miesięcy jest równoznaczne z przyjęciem spadku z dobrodziejstwem inwentarza.

Masz 6 miesięcy na odrzucenie spadku: co trzeba wiedzieć o terminach?

Od momentu, gdy dowiesz się o tytule swojego powołania do spadku (czyli od momentu śmierci męża, jeśli jesteś jego żoną), masz sześć miesięcy na podjęcie decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu spadku. Ten termin jest niezwykle ważny. Po jego upływie, jeśli nie złożysz żadnego oświadczenia, zgodnie z prawem, spadek zostanie automatycznie przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza. Jeśli jednak chcesz odrzucić spadek, musisz złożyć odpowiednie oświadczenie przed sądem lub notariuszem. Przekroczenie tego sześciomiesięcznego terminu oznacza, że nie możesz już skutecznie odrzucić spadku ani zmienić sposobu jego przyjęcia. Dlatego tak istotne jest, aby w odpowiednim czasie skonsultować się z prawnikiem i podjąć świadomą decyzję, która najlepiej zabezpieczy Twoje interesy finansowe.

Jak formalnie załatwić sprawy spadkowe po mężu? Przewodnik krok po kroku

Po uregulowaniu kwestii związanych z dziedziczeniem i odpowiedzialnością za długi, przychodzi czas na formalne potwierdzenie swoich praw do spadku. Jest to niezbędny krok, który pozwala na swobodne dysponowanie odziedziczonym majątkiem, sprzedaż nieruchomości czy przejęcie praw do kont bankowych. W Polsce istnieją dwie główne ścieżki formalnego załatwienia spraw spadkowych: postępowanie sądowe oraz procedura notarialna.

Sąd czy notariusz? Gdzie szybciej i taniej uzyskasz potwierdzenie swoich praw do spadku?

Pierwszą opcją jest złożenie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku do sądu rejonowego właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania zmarłego. Postępowanie sądowe może być bardziej czasochłonne, zwłaszcza gdy występują spory między spadkobiercami. Wymaga również uiszczenia opłaty sądowej. Drugą możliwością jest udanie się do notariusza w celu sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia. Jest to zazwyczaj szybsza i często tańsza opcja, ale ma swoje ograniczenia. Aby notariusz mógł sporządzić akt poświadczenia dziedziczenia, wszyscy spadkobiercy ustawowi i testamentowi muszą być zgodni co do sposobu dziedziczenia i stawić się u notariusza osobiście lub przez pełnomocnika. Jeśli istnieje jakikolwiek spór, konieczne będzie skierowanie sprawy do sądu. Wybór między sądem a notariuszem zależy zatem od sytuacji rodzinnej i stopnia zgodności między spadkobiercami.

Jakie dokumenty przygotować, aby sprawnie przeprowadzić postępowanie spadkowe?

Niezależnie od tego, czy wybierzesz drogę sądową, czy notarialną, będziesz potrzebować zestawu dokumentów. Ich przygotowanie z wyprzedzeniem znacząco przyspieszy całą procedurę. Podstawowe dokumenty, które zazwyczaj są wymagane, to:

• Akt zgonu męża.
• Akt małżeństwa.
• Dowody osobiste wszystkich spadkobierców.
• Jeśli zmarły mąż miał dzieci: akty urodzenia dzieci.
• Jeśli spadkobiercami są rodzice zmarłego: akty urodzenia zmarłego męża.
• Jeśli spadkobiercami jest rodzeństwo zmarłego męża: akty urodzenia rodzeństwa.
• W przypadku dziedziczenia testamentowego: oryginalny testament.
• Jeśli spadkobiercy są reprezentowani przez pełnomocników: pełnomocnictwa.

Warto wcześniej skontaktować się z sądem lub notariuszem, aby uzyskać dokładną listę wymaganych dokumentów w Twojej konkretnej sytuacji.

Przeczytaj również: Jak sprawdzić sąd rejestrowy spółki i uniknąć błędów w rejestracji

Stwierdzenie nabycia spadku to nie koniec: czym jest dział spadku i kiedy warto go przeprowadzić?

Uzyskanie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub aktu poświadczenia dziedziczenia to ważny krok, który formalnie potwierdza, kto i w jakich udziałach dziedziczy po zmarłym. Jednakże, często sama ta czynność nie rozwiązuje wszystkich problemów praktycznych. Jeśli w skład spadku wchodzi kilka przedmiotów majątkowych (np. mieszkanie, samochód, rachunek bankowy) i dziedziczy je więcej niż jedna osoba, konieczne może być przeprowadzenie działu spadku. Dział spadku to proces, w którym majątek spadkowy jest fizycznie dzielony między spadkobierców zgodnie z ich udziałami. Może on nastąpić w drodze umowy między spadkobiercami (jeśli są zgodni) lub w drodze postępowania sądowego. Jest to szczególnie ważne, gdy chcemy np. sprzedać odziedziczone mieszkanie, a jeden ze spadkobierców chce otrzymać jego wartość w pieniądzu, a inni chcą je zatrzymać.